Geçmiş günleri anımsarken biraz gülücük biraz hüzün oluyorsun dudaklarımda. Döndürebilmek istediğim günler, karşıma geçip alay ediyor benimle. Sanki bundan sonrası olmayacakmış gibi geliyor, senden sonra mutluluk uğramazmış gibi beklediğim ıssız duraklara. Gelecek simsiyah gözüküyor, kaybettiğim ışık sendin çünkü. Korkmadan yürümek istiyorum, yolumun sana çıkacağını bilerek, usulca. Parmaklarım seni yazmak istiyor hiç durmadan. Anlatmak istediklerim sessizlik olup yanına uğruyor her gece. En güzel cümlelerimi fısıldıyorum kulağına. Beni anlamanı bekliyorum, geç bile olsa.
Zaman yaralarımı saracak mı dersin? Yoksa burada böylece, senden kalan mutsuzluk ve yalnızlık tüm benliğime sahip mi olacak? Yanımdaki insanlar bıraktığın boşlukta düşmemi izliyor sanki. Elimden gelen hiçbir şey yok, bu çaresizlik beni günden güne öldürüyor. Bir sigara dumanını içime çekermiş gibi özlüyorum seni. Gün geçtikçe dayanılmaz bir hal alıyor özlemin. Ve gittikçe tüketiyorsun beni. İçimde sana dair bir şeyler var, ve o kıvılcımların ateş olup canımı yakmasından korkuyorum. Beklemek yoruyor beni.
Gökyüzü hayallerimizi anlatıyor değil mi? Aynı yıldızlarda farklı dilekler diliyoruz. İçinde, kalbinde ben olayım istiyorum. Burada yanımda kal, gitme. Benim en çok sana ihtiyacım var. Sevmekten, beklemekten usanmış kalbimin hala senin için atması gibi. En çok sana anlatmak istiyorum yaşadıklarımı. En çok sen anla istiyorum sensiz geçirdiğim günlerin zorluğunu. En çok seninle koşmak istiyorum, yorucu hayatın ahmak basamaklarını. Sol omzunda benim başım olsun istiyorum. Gelecek beni korkutuyor, ya gelmezsen?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder