Ne kadar zaman geçti bilmiyorum. Yine aşık olmuşum farkında olmadan. Tanıyorum mu onu? Hayır. O beni tanıyor mu? Hayır. Sadece söyledim. İçimde kalacağına sevdası, söyleyeyim en azından dışarıda ölsün. Belki kurtulurum dedim.
Seviyorum ne kadar bilmiyorum ama istiyorum onu. Onun yanımda olmasını istiyorum. Neden bu diye soruyorum kendime cevap yok. Sessizlik içinde sesini, yüreğini yüreğimde hissediyorum. Belki onu bana bağlayan gözlerinin içindeki ışıktı. O kadar güzel ela gözleri vardı ki içindeki ışığı benden başka gören olmamış gibi. Seviyorum. Söyledim ona artık o da biliyor.
Beraber senaryo yazdık ve o oynadı. Çok sevinmişti. Sevgili istemiyorum ama seninle arkadaş kalmak istiyorum. Beni yere sabitleyen bir cümleydi. Seninle çok işler yapacağız sevgili olmak istemiyorum. Beraber nice senaryolar yazacağız, o oynayacak ben çekeceğim. Hep beraber olacağız ama bir kere bile onu dudaklarından öpemeyeceğim.
Hiç bir şey olmamış gibi devam edelim istedim. Sarılıp öptüm. Birlikte iyiyiz. Birbirimizi çok iyi anlıyoruz. Benimle ilk tanıştığında çok küçüksün demişti. Tanıdıkça biraz düşüncelerin çok büyük demişti.
Beni ağlatan bir kadın. Çok nadir. Defalarca ağlattı. Belki sıra onda. Ona aldığım çiçekler var evinde anı olarak saklamak istiyor, boynunda çok sevdiği bir kolyesi benden hatıra. Beni unutamaz ama ben onu? Sanki sevdiğimi biliyordu. Söyleyince hiç şaşırmadı.
Gitmek istiyorum çok uzaklara. Unutmak değil amacım kafamı dağıtmak. O ela gözleri nasıl unuturum ki ben?
Okunacak o kadar çok kitap, dinlenecek o kadar güzel müzik ve izlenecek o kadar sayısız film varken hayat bu kadar sıkıcı olmamalı olamaz
27 Aralık 2013 Cuma
Uzaktan Gelen
Yine yalnızım
Bitmiyor gece
Görünmüyor dibi
Sigaramın ve kadehin
Hisselerim körelmiş
Gördüklerim yok olmuş
Duyduklarım yalanmış
Söylediklerim anlamsız
Bir boşluk var
Önümdeki yolda
Gitsem yol yok
Yanımda yoldaş
Uzaktan gelen bir ses
Senden sanki ama
Kalbimdeki senden
Gelen sesmiş
Bitmiyor gece
Görünmüyor dibi
Sigaramın ve kadehin
Hisselerim körelmiş
Gördüklerim yok olmuş
Duyduklarım yalanmış
Söylediklerim anlamsız
Bir boşluk var
Önümdeki yolda
Gitsem yol yok
Yanımda yoldaş
Uzaktan gelen bir ses
Senden sanki ama
Kalbimdeki senden
Gelen sesmiş
6 Aralık 2013 Cuma
Biraz
Seni duysam yeter bana. Yüzünü unuttum neredeyse. Şarkılara benzetiyorum artık seni. Beyaz ve küçük bir şarkıyı hatırlatıyorsun bana. Hep aynı ışıklar vardı yanında. Tek renk var senin hayatında beyaz renk sadece.
Beyaz bana güven ve cesareti anlatıyor ama sana ne anlatıyor bilmiyorum. Ben kendimi kırmızı hissediyorum. Sıcak ama her yere gitmeyen. Gittiği yere çok iyi giden bir renk gibi. Beyaz ile kırmızı uyu iyi ama siyahı unutmamak lazım.
Ben sana ben kırmızıyım demiştim belki hatırlarsın. Ama sen bana siyah demiştin. Soğuk ve sessizlik gibisin o yüzden siyah renk demiştin. Ben sustum sadece. Dışarıdan nasıl görünüyorum bilmiyorum ama birisi dedi mi doğrudur der susarım.
Kıyafet seçimim renkli ve canlı renkler. Bundan hep şikayet ettin. Pembe ve tonlarında ne kadar renk varsa hepsinden tişörtüm var. Gardırobumu bir ara açıp bana bağırıp çağırmıştın.
Yeşil hissetmek diye bir terim üretmiştik ikimiz. Yardım sever aynı zamanda. Bu aralar yeşilim. Renklerin karmaşasını biz ürettik. Biraz renkli olsun dedik sadece.
Bana kızdın, küstün. Bende o günden sonra siyah renkli kıyafetler seçtim. Matem ve yas içindeyim. Sen küstün diye değil. Beni bana çok gördüğün için. Sen seni sevmezken, sen beni ben için nasıl sevsin?
Bana kızdın, küstün. Bende o günden sonra siyah renkli kıyafetler seçtim. Matem ve yas içindeyim. Sen küstün diye değil. Beni bana çok gördüğün için. Sen seni sevmezken, sen beni ben için nasıl sevsin?
Kaydol:
Yorumlar (Atom)