30 Ekim 2013 Çarşamba

Pamuk Şekerim

Havalar soğumaya başladı. Sen üşürsün bilirim. Soğuğu hiç sevmezsin. Üzerinde kalın bir kıyafet giymeyi hiç sevmedin. Tabi "ne de olsa Akdenizliyiz biz" diye hemen laf söylerdin bana. Artık elinden nane-limon eksik olmaz hiç senin. Sevmedim hiç nane-limonu. Annem gibisin sende. Sevmediğim şeyler üzerine hep ısrar ediyordun. Hepsi bundan dolayı gitmemin nedeni.

Seni bıraktım geride. Nedenini hep sordum ben cevap vermedim hiç. Çünkü hazır değildim bunları söylemeye. Seninle ben diye bir gerçek varken sen "biz" dedin. Hiç fark etmedin ben hep soğuk davranmıştım ve seninle konuşurken hiç "biz" ile başlayan bir cümle kurmadım ve kurmamda.

Hep benim korkak olduğumu düşündün. Bu konuda hiç haksız değildin. Korkuyorum artık birisinin beni incitmesinden. Yeteri kadar yara var benim üzerimde yeni bir tanesine daha gerek yok. Seni üzmemek için gittim. Gelmem geriye. Kapattığım kapıyı açmam ben. Hele ki o kapıyı kapatırken arkama bakmamış isem.

İstediğini almadığında yaygarayı koparan küçük bir çocuk gibiyimdir aslında. Şekerim yere düştü. Ağlamak istedim ve ağladım. Topum patladı yenisini alan olmadı. Pamuk şekerim bitti ben tadını alamadan. Pamuk şekerini severim. Yerken her yerim yapış yapış olabilir ama onun ağzımda bıraktığı haz bambaşka tıpkı senin kalbimde bıraktığın gibi.

Gitmek bana yakışır sadece sana değil. Pamuk şekerimi arıyorum ben bitmeyecek hiç. Hiç büyümeyen o küçük çocuk benim. Nerede bir pamuk şekeri satılsa almak isterim. Pamuk şekerleri bitmesin. Aradığım o. Sadece bir pamuk şekeri. Pembe ya da sarı renkte. Tatlı bir pamuk şekeri. Tabi ki de yanımda birisi olsun isterim bana pamuk şekeri alabilecek. Sen alamazdın bana pamuk şekeri ondan gittim. Ben pamuk şekersiz yapamam.

20 Ekim 2013 Pazar

Sevgi ve Güven İlişkisi

Sevmeyi engelleyen temel nedenlerden biri de karşımızdaki insana duyduğumuz güvensizliktir. Çünkü insan güven duyduğu bir insana sevgisini rahatça akıtabilir.

İnsanı güvensizliğe iten sebepler nedir? İnsan neden bir başkasına güven duymaz? Bu soruların cevabını o insanın daha önce geçirdiği deneyimlerinde ve bu deneyimlerden ürettiği yargılarında aramak gerekir. Eğer bir insan ilişkilerinde karşı taraftan devamlı darbeler yemişse, çeşitli yargılar içinde olması da doğaldır. Ama bir ilişkiden vardığı yargıyı, bütün insanlara karşı kullanması ne kadar sağlıklıdır? Bir yargıdan başka bir yargıya geçiş.

Bir insanı güvensizliğe iten nedenlerin başında, onun, daha önceki ilişkilerinden getirdiği korkuları yatar. Bu korkular, aldatılma korkusu, terk edilme korkusu, sevgi alamama, aşağılanma vesaire olabilir. Bu tür korkular insanın, diğer insanlara yaklaşmasını engeller ve dolayısı ile onlara karşı içindeki sevgiyi çıkarmakta zorlanır. Böyle bir insan, girdiği ilişkilerde hiçbir zaman mutlu ve başarılı da olamaz. Sevginin akıtılmaması insanı zamanla daha da çok bunalıma iter.

Demek ki insanın sevgiyi yaşayabilmesi için ilk önce onu güvensizliğe iten korku engelini aşması gerekir. Bunun için ön yargılarımızı bırakmalıyız. Korkunun yıkıcılığından kurtulup, sevginin yapıcılığına ulaşmanın yollarını aramalıyız.

6 Ekim 2013 Pazar

Ardıma Bakmadan Geldim

Bugünlerde çok bitkin ve yorgun hissediyorum. Nedenini bilmiyorum ama ben havalardandır diyip geçiyorum. Havalar birden soğudu tıpkı manavdan aldığın elmayı direkt derin dondurucuya atmak gibi. Soğuk iyidir ama sensiz soğukluk hiç de iyi değil.

Soğudu artık geceler. Yatakta tek başıma üşüyorum. Kollarım birisini arıyor yatakta. Sarılmak istiyorum. Sarılmaya o kadar ihtiyacım var ki bunu ancak sarıldığımda anlayabilirsin. Seni arıyor kollarım sarılmak için. Sarılmak istiyorum. Sıcaklığınla ısıt kalbimi.

Sen üşüyorsundur şimdi oralarda. Hep üşüyordun sen. Bu yüzden hep yatakta bana sarılırdın her zaman. Sen sadece üşüdüğünde sarılıyordun. Ben ise seni istediğim her zaman sarılıyordum. Belki de bu yüzden gittin. Seni hep istediğim içindendir gidişin. Nereden bileyim. Konuşmadan gittin.

Artık bende senin gibi yapıyorum. Üşüdüğümde sarılabiliceğim birisini arıyorum. İstediğim için değil. Tıpa tıp aynı senin gibi üşüdüğümden. Geçen gün durakta otobüs bekliyorum. Hava alacakaranlık oldu neredeyse. Havaların birden soğumasından dolayı üzerimde hala tişört vardı. Bir kız geldi o da benim gibi üşüyordu. Belliydi dişlerinden ses geliyordu. Bu sesin biliyordum kendimden. Bende de aynısı vardı. Üşümüştük ikimizde belliydi. Ben hiç kafamı çevirmedin ondan yana. Nasıl birisi? Kim? Hiç bir fikrim yok. Sonra bir ses duydum.

- Hava çok soğuk ve üşüyorum bana sarılır mısınız? diye. Ürkek ve aynı zamanda huzur veriyordu. Kafamı çevirdim ve o masum gözleri karşımdaydı. Onun gözlerine bakınca hemen duygulandım gözlerim yaşardı. Ne olduğunu anlamasın diye hemen "Soğuktan gözlerim yaşardı" dedim
- Sorun olmasın sonra? dedim. Neden bunu dediğimi bilmiyorum ama dedim bir kere. Sonra ağzımdan "Bende çok sarılmak isterim ama üşüdüğüm için değil" dedim.

Yavaşça yerimden kalktım ve onun yanına oturdum. Sol kolumu kaldırdım ve tıpkı bir kuşun yavrusunu kanatları altına alırcasına sokuldu bana. Teşekkür etti. Gözlerini beni o kadar etkiledi ki bir anlık uzunca bir göz göze bakışmamız oldu. Sonra ne oldu bilmiyorum ama dudakları dudaklarımdaydı.

Üşümüyorduk şimdi tam aksine birden bir ateş sardı ikimizi de. Elimden tuttu. "Sakın konuşma. Gideceğimiz yere kadar konuşma asla" dedi. Ben sustum. Otobüse bindik el ele. 15-20 dk sonra bir durakta durduk ve bir ara sokağa girdik. Çantasından bir anahtar çıkardı ve hemen köşedeki apartmanın kapısından içeri girdik. Asarsörü çağırdı. 2. kata çıktık. Evinin kapısını açtı. "Şimdi konuşabiliriz" dedi. "Senden neden etkilendim bilmiyorum ama ısıttın sen beni" dedi. Ben konuşmuyorum anlamsız geliyor konuşmak adeta. Tekrar öptüm onu. Biraz öpüştükten sonra ayrıldı hemen mutfağa gitti. Kahve için su ısıtmış. 2 dk sonra elinde 2 kupa kahveyle geldi. Yanıma oturdu kupanın birini bana verdi ve sarıldı.

Sonra kulağıma fısıldadı "Isınmak istiyorum. Sevgi ile ısınmak. Sende bu güç var biliyorum " dedi. Sonrasını hatırlamıyorum ama şuan yanımda. Seviyor muyum bilmiyorum ama bu soğuk havalarda iyi gidiyor. Zamana bıraktım. Ne zaman git derse giderim ardıma bakmadan. Çünkü ardıma bakmadan geldim  ben.