Bir insan düşünün onun için her şeyi yaparsınız. O ise hiç bir şey yokmuş gibi hareket edip yokmuşsunuz gibi davranır. Sen onu düşün o ise başkasını düşünsün. Senin hissettiklerini o hissetmiyor ya işte dünyan yıkılıyor başına.
Onu düşün, hayallerinin içine koy onu. Hayallerinde başrol olsun o ise castta bile bulunmasın. "Seni seviyorum" dersin o ise sanki elinden şekeri alınmış çocuk gibi bakar ve boynuna sarılmasını beklersin ama o "güler".
Sevgini heba eder ama sen hala seversin. O seni "arkadaş" gibi görür ama sen farklı bir duygu içinde onu hissedersin. Onun ne istediğini bilir, ne düşündüğünü hissedersin. O hiç bir şey yokmuş gibi hareket eder. Seni düşünüyor mu diye hep sorarsın kendine ama o oralı bile değildir.
Gece gündüz karışmış sevmememin nedeni var mı ki onu? Her anımda onu düşünüyorum ama bir tek ben düşünüyorum onu. Bana her şeyi yaptıran o ama o bunun farkında değil. Onun için neler yaptığımı biliyor ama oralı bile olmuyor.
Yazdığım tüm senaryolarda o var, yazmakta olduğum kitap da yine o var ama hiç umurunda değil. Haklı aslında bir bakıma. Kendini bilmiyor o. Onu anlatıyoruz diye bana biraz çıkışıp kötü kelimeler kullanmıştı. Onu hala seviyorum mu diye soruyorum kendime ama cevabını ben bile bilmiyorum.
Sevmiyorum aslında. Sadece onu yaşıyorum ama sadece yaşıyorum. O benim içimde adeta. Bunu bilmiyor ki. Bilse bir şeyinde değişmez. En azından ben değişmem. Ben buyum hala aptal gibi onu seviyorum gelmeyecek, benim olmayacak ama seviyorum işte. Kendine her gün küfür ediyorum. Sevdiğim için lanet okuyorum adeta kendime...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder