Arkait Duygular

Yine bir garip duygu var içimde. Gitmek istersin ama gitmek için bir yolun yok, koşmak istersin ama ayaklarında derman yok. İşte öyle bir şey var duygularımda. Ayağa kalktılar yine ama bu sefer amacı olmadan. Yüreğimde birisini arıyor duygularım ama yok!

Yağmur yağıyor, herkes hızlı adımlarla bir yere gitmek için acele ederken ben tam tersine yolumu uzatıyorum, şemsiyemi kapatıp yağmurda ıslanmayı seçiyorum. Hasta olacağımı biliyorum ama yapıyorum bir kere. Ya birisi elimden tutacak benim ya da hemşire yataktan kalkmamam için beni tutacak. Birinin beni tutmasına ihtiyacım var. Böyle gitmeye devam ederse çevrim dışı olacağım.

Arkait duygular içimdeyim yine ama elimden gelen yok. Sevmek istiyorum ama sevemiyorum ki. Çünkü kendini sevmeme izin vermiyor. Çok şey istemiyorum aslında. Her yağmur yağdığında beraber yataktan hiç çıkmayalım, kahvaltımızı yatakta yapalım ama ben hazırlayacağım, beraber kahvemizi, çayımızı ve sıcak çikolatamızı içelim, birbirimize kitap ve şiir okuyalım. Havalar güzel olduğunda kendimizi sahile atalım, çimlere uzanıp birbirimizin üzerine yatalım istiyorum. Bunlar zor değil. Sadece kendisini sevmeme izin versin yeter.

Kaktüse benzetiyorum onu aslında. Kaktüs bir çiçektir. Çiçekler suyu çok sever ama kaktüs sevmez hiç. Kaktüse su verdikçe ölüme terk eder kendini. Kaktüs gibi yaşamak istiyorum. Az su uzun ömür, az aşk kısa ömür.