Sen Değiştirdin

Seni gördüm dün rüyamda. Masum gülüşün vardı yine ama bu sefer o gülüşün bir hüznün üzerine örtülmüş gibiydi. Gülüyordun ama gözlerin ağlıyordu içten içe.

Utanmıyor idin benden her zamanki gibi. Soyunmuştu ruhun karşımda. Biliyordum. Tanıyordum seni ama gözlerindeki sen sen değildin. Çok mu zaman geçti ki sen değiştin ya da ben seni fark etmiyordum? Hiç merak etmedin beni. Üzmedin beni ama üzmekten beter ettin, ağlatmamışdın beni ama ağlatmaktan beter ettin, dövmedin beni ama dövmekten beter ettin. Tek yaptığın beni karşından gelirken görmezden gelmen idi.

Sana göre birisini görmezden gelmek çok kolay. Susmadım hiç hep sana söyledim "seni sevdiğimi" ama bana hiç bir şey demedin. Sevmediğini söylemedin. Sevdiğini de. Yokmuşum gibi davrandın. Beni yok saydın ama sen unutma yoklar ülkesinde yaşıyoruz. Sende yoksun benim için artık. Sırf sen yok saydın diye değil artık ben ben olmadığım için.

Artık telefonumu hep kapalı tutuyorum. Bilgisayarın başında fazla vakit geçirmiyorum. Kendi ufak değişiklikler yapmaya başladım. Spor yapıyorum artık düzenli olarak. Saçımı da uzatmaya karar verdim. Aralıklar ile taktığım küpemi artık daima takmaya karar verdim. Sen yok saydın beni ama ben tekrar geliyorum dünyaya.

Masanın başına geçiyorum. Karşımda bej renginde duvar var. Seni düşünüyorum bana nasıl bir ilham verebilirsin diye. Tek ilham kaynağım sensin. O yüzden başka kimseye bakamıyorum. Kimle yakınlaşmış isem    hep canlarını yakıyorum onların. Tıpkı senin benim canımı yaktığın gibi. Seni anlatan kitap yazıyorum demiştin sana. Bana inanmadın ama gözlerinin içindeki gülümsemeyi asla unutmam ben. Bitireceğim o kitabı bana ilham verdiğin süre boyunca.

Beni hatırlamayacaksın hiç bir zaman. Karşına çıktığımda görmezden geleceksin ama unutma görünmezler vardır hep hayatımızda görmesek bile. Kafanı sağa-sola çevir her yerde ben varım ama sen farkında değilsin. Bardağın içindeki su misali kaza ile döktün beni ve gittin bardağına yeniden su doldurdun. Yere döktüğün suyu temizlemeden.